Het bevalt cabaretier Jan Jaap van der Wal wel bij de commerciëlen. Daar zijn ze tenminste duidelijk. Dat hij in juli Luuk Ikink verving als sidekick bij RTL Late Night, ziet hij dan ook niet als een degradatie. Echt niet. Een gesprek over de NPO, succes in België, rock-‘n-roll-cabaret en zijn fascinatie voor Dave Roelvink.

Een hele maand lang verving je Luuk Ikink bij RTL Late Night. Gaat het zo slecht met je dat je moet werken in vakantietijd?

[lacht] Zó slecht gaat het niet. Ik was vorig jaar de meest gevraagde gast bij RTL Late Night, omdat ik daar eens per maand een politiek item verzorg aan tafel. Ik ben inmiddels een aangetrouwde neef van het programma. Toen RTL een vervanger voor Luuk zocht, belden ze mij. Ik ben de laatste jaren iets meer van het ja-zeggen dan van het nee-zeggen, vandaar dat ik zei: ‘Laat me er in ieder geval over nadenken.’ Ik zie het absoluut niet als een degradatie.

Zou je 15 jaar geleden ja hebben gezegd tegen een programma op RTL4?

Waarschijnlijk niet. Maar in de loop der jaren ben ik minder strikt geworden. Eerder was het misschien not done om naar RTL4 te gaan.

Keek je erop neer?

Uhm… Ik zou kunnen zeggen: ja. Maar ik heb inmiddels geleerd dat het er bij een publieke commerciële omroep hetzelfde aan toegaat als bij een commerciële omroep. Uiteindelijk draait het allemaal om succes en kijkcijfers. Bij de publieke omroep hebben ze heel lang de houding gehad van: nee, zo zijn wij niet. Dat geldt misschien voor NPO2, VPRO en een omroep als HUMAN, maar niet voor NPO1 en NPO3. Die zijn net zo commercieel als RTL.

Je probeerde ooit een Nederlandse versie van The Daily Show te maken, naar het voorbeeld van je grote held John Stewart. Proeven we hieruit dat je nooit de kans hebt gekregen bij de publieke omroep?

Nee hoor, dat zou een beetje huilen achteraf zijn. Maar het is wel zo dat mijn programma Panache, een soort uitvloeisel van The Daily Show, niet op waarde is geschat. Hoe de NPO en de VARA daarmee zijn omgegaan, heb ik niet als heel prettig ervaren. Het is weggezakt in een moeras van halve afspraken en halve toezeggingen. Wat ik prettig vind aan de commerciële omroep is dat daar duidelijkheid heerst, namelijk: we willen hoge kijkcijfers, want we moeten geld verdienen. Maar ze denken er tegelijkertijd ook over na welke programma’s ze na elkaar programmeren, hoe lang ze duren, op welke avond. De man die dat doet, Erland Galjaard, wordt nogal vaak bekritiseerd, maar dat doet-ie wel goed. Hij weet precies wanneer hij Dit was het nieuws of Het collectief geheugen moet programmeren om succesvol te zijn.

…verderop in het interview…

We hebben gehoord dat je bokst.

Klopt. Leuke sport. En de man bij wie ik al tien jaar train, Robbie Nelson, dat vind ik ook een leuke vent. Boksen is een goede uitlaatklep. Net als humor. En wijn drinken. Heel veel wijn. Dat is de reden dat ik altijd een buikje zal houden. Risico van het vak.

Wie zou je een klap op zijn bek willen geven?

Dave Roelvink. Ik vind het fascinerend dat je iemands moeder een kankerhoer noemt en dat je een dag later je excuses aanbiedt en geld overmaakt aan KWF Kankerbestrijding. Ik denk dan: je bent een jongen die iemand uitmaakt voor kankerhoer als hij onder druk komt te staan. Ga daar maar eens aan werken. Dan kijken we dan verder. Of zo’n Lil’ Kleine als-ie weer tof gaat lopen doen en zegt hoeveel hij verdient met een optreden als hij met bier wordt bekogeld. Al is dat biergooien een trend die ik niet helemaal begrijp.

Lees het grote interview met Jan Jaap van der Wal in de Playboy die nu in de winkel ligt


Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.