Michiel Huisman is oprecht blij om backstage op alweer zo’n internationale filmset in Roemenië even een landgenoot te ontmoeten. Te midden van de kettingrokende en stoïcijnse Roemeense crew, zijn castgenoten en een meute bezoekende journalisten, is onze rising star de Hollandse nuchterheid zelve.

Lees ook: Michiel Huisman in nieuwe horror-serie op Netflix

‘Dank je!’, reageert hij verheugd als wij hem complimenteren met zijn (opnieuw) naadloze Amerikaanse accent tijdens een van de net geschoten scènes. ‘Maar het oefenen daarop zal altijd doorgaan’, bezweert Michiel. ‘Ik deed het lang geleden in Nederland al op eigen houtje, en nu al jaren met een voice-coach in New York. Ik skype een paar keer per week met hem.’

Dat accent is ook je ticket geweest naar Hollywood, met optredens in topseries, zoals Game of Thrones. Hoe  belangrijk is die reeks nu voor jou geweest?

Heel belangrijk. Cruciaal zelfs. Daardoor zijn veel deuren opengegaan, die anders gesloten waren gebleven. En doordat sommige tv-series zich hebben ontwikkeld tot de nieuwe cinema, heb ik ook meer mogelijkheden gekregen. Toch droom ik ervan om straks tussen dat handjevol acteurs, zoals Bradley Cooper bijvoorbeeld, te komen, dat ik in de grote speelfilms de hoofdrollen mag spelen. Dat is erg lastig. Voor de box-office moeten mensen ook weten wíe je bent.

Je woont daarom al bijna tien jaar in New Orleans, waar je met vrouw en dochter in een fraai plantershuis resideert. Veel zijn jullie er niet, want je neemt je gezin doorgaans mee naar je klussen, overal ter wereld. Ook nu weer.

Ik hoop dat ze er ook van genieten, maar ik besef dat het reizen voor hen moeilijker is dan voor mij. Ik ben altijd, zoals nu in Boekarest, veel weg en aan het werk. En zij zijn overdag thuis en moeten zich steeds weer op een andere plek zien te vermaken. Ik bewonder dat heel erg. En ik koester het ook, dat ze al zo lang bereid zijn om het te doen.

Want dat kan ook veranderen, natuurlijk.

Ja, ik kan me voorstellen dat ze op een dag zeggen: ‘Oké, nu zijn we er klaar mee…’

En mocht je in je personage blijven hangen, dan timmeren zij dat er wel uit…

Ze dwingen mij om gewoon Michiel te zijn. Mijn gezin op de set blijft voor mij de ultieme manier om met beide benen op de grond te blijven. Dat heb ik ook met mijn vrienden. De eerste ken ik al sinds mijn zesde. Die banden zijn onvervangbaar, hoeveel leuke mensen wij ook hebben ontmoet thuis in de States.

Dus so far, so good?

Absoluut, maar als je mij over dertig jaar weer interviewt, dan zal ik vast zeggen, hoe groot mijn succes wellicht ook is, dat ik het nog lang niet heb gemaakt.

huismanheader