De Formule 1-coureur Giedo van der Garde heeft donderdag ook het hoger beroep tegen ‘Sauber’ gewonnen. Dit Zwitserse team was in hoger beroep gegaan nadat Van der Garde deze woensdag de rechtszaak al een keer won. Nu Van der Garde opnieuw gelijk heeft gekregen heeft hij het recht om zondag van start te gaan in de openingsrace van het jaar in Melbourne.
Een goed moment om terug te blikken op het interview dat wij in 2013 met hem hadden, toen hij net begonnen was in de Formule 1.

 

2013 – Tekst: Jan-Cees Butter

Met startnummer 21 maakt Giedo van der Garde (27) dit jaar zijn debuut in de Formule 1. Vandaar: 21 brutale vragen aan de coureur van Caterham. Een gesprek over pitspoezen, remsporen en verkeersboetes.

/01  Leef jij momenteel een droom?

Dat denk ik wel, ja. Het is allemaal heel snel gegaan, dus ik heb er nog niet echt van kunnen genieten. Racen in de Formule 1 is een droom die uitkomt. Toen ik als klein jochie met karten begon, zei ik al tegen mijn ouders: ‘Ik wil later in de Formule 1.’ Nu is die droom uitgekomen. Dat is werelds. Ik had wel een dagje nodig voordat ik het pas echt besefte. Vorig jaar ben ik met mijn management dit hele project ingegaan met Caterham [zijn renstal, red.]. Uiteindelijk kwam het akkoord iets later dan verwacht, maar dat neemt de pret niet weg.

/02  Wie is de belangrijkste persoon in je carrière geweest?

Ik denk aan verschillende mensen. Mijn vriendin heeft me altijd bijgestaan. Zij heeft me ook meegemaakt tijdens de moeilijke momenten in mijn carrière. Verder is mijn management heel belangrijk geweest. Dat kleine groepje mensen staat al jarenlang dicht bij me. Daarnaast heb ik nooit het vertrouwen in mezelf verloren. Ik heb dit doel altijd voor ogen gehad. Mijn racetalent is er altijd geweest, maar met talent alleen lukt het niet.

poster_guido_landscape/03  Hoe belangrijk is geld in de Formule 1?

Het is zeker belangrijk. Het is wel zo dat je een aantal sponsors mee moet nemen. Zonder sponsoring komen we er gewoon niet. Dat is
de realiteit. Ik ben heel blij dat McGregor altijd achter me is blijven staan. Maar uiteindelijk kom je er niet zonder talent of snelheid. Ik heb natuurlijk wel eerst mijn snelheid moeten laten zien om dit te bereiken. Je komt niet zomaar in de Formule 1.

/04  Wat is tot nu toe je grootste leermoment als coureur?

Ik denk dat het belangrijk is geweest dat ik vorig jaar heb ervaren hoe zwaar het mentale aspect in de Formule 1 is. Racen is enerzijds talent en het harde werk dat je doet in de sportschool, maar alles wat daaromheen gebeurt – hoeveel mensen er voor je werken, hoeveel radiocontact je in een ronde doorkrijgt en welke knoppen je precies moet indrukken op het stuur – is gewoon heel zwaar. Alles komt tegelijk op je af. Mentaal is dat best pittig.

/05  Heb jij een mental coach?

Dat niet, maar ik werk wel heel lang samen met Ted Troost, een haptonoom. Het is moeilijk om uit te leggen wat haptonomie precies is. Het heeft met energie en voelen te maken. Ik vind hem een goede vent. Heb veel van hem geleerd. Hij heeft me bijvoorbeeld ontzettend goed geholpen bij de lijnen die je kiest in je leven. De manier hoe je werkt, hoe je met mensen omgaat. Daar heb ik grote stappen in gezet.

/06  Ben jij geen sociaal dier dan?

Oh nee, ik ben een heel makkelijk persoon. Ik denk dat Ted me dat ook wel heeft geleerd. Je moet altijd positief in het leven staan, ook al gebeuren er soms moeilijke dingen. Ik sta heel positief in het leven. En ik ben met dank aan mijn vriendin heel erg sociaal geworden. Ik was vroeger best een einzelgänger. Ik ben enig kind, was alsmaar met één ding bezig, en dat was een volgend doel halen. Daar was ik dan ook volledig op gefixeerd. Vroeger was ik een mannetje dat in zijn eentje door het leven ging en dacht: ik kan het allemaal zelf wel aan. Maar ja,
zo werkt het niet.

“Ik heb nooit het vertrouwen in mezelf verloren.
Mijn racetalent is er altijd geweest, maar met talent alleen lukt het niet.”

 

/07  Wat heb je daarin moeten leren?

Gewoon, hoe je met mensen omgaat en hoe je sommige dingen moet aanpakken. Als iemand jarig is, stuur je een bosje bloemen of je feliciteert diegene via een telefoontje of sms’je. Als jij respect voor mensen toont, krijg je dat ook terug. Dat is heel belangrijk in het leven. Ook in de Formule 1. Als je normaal een praatje maakt met je monteurs en je geeft ze af en toe een paar sokken of een trui, dan zijn ze al happy. Dan weet ik dat ze bij mij een net iets betere pitsstop doen dan bij een andere coureur. Als het dan een halve seconde scheelt, is dat toch weer een halve seconde. >>


Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.