Een week lang een Rolls voor de deur

We wisten het meteen toen we hem zagen: dit is geen auto. Dit is een gebeurtenis. Daar stond-ie, glimmend als een dure cognac in een kristallen glas. De Rolls-Royce Spectre is een coupé van formaat Moby Dick.
Elektrisch bovendien, en geloof ons: dat heeft vermoedelijk weinig te maken met milieu-activisme. Een elektromotor is gewoon lekker stil, en dat is nog steeds een USP van Rolls-Royce. En stil is hij. Zo stil dat we dachten dat we per ongeluk in de loungebank van de Cigar Room waren blijven zitten, of dat we een acute doofheid hadden opgelopen, totdat plots de straat aan ons voorbijgleed. Fluisterstil is een understatement: Rolls-Royce blijft de onbetwiste zenmeester in geluidsreductie. Elke andere EV klinkt in vergelijking met de Spectre, dat niet voor niets ‘spook’ betekent, als Johan Derksen over woke. Ondanks zijn imposante omvang (denk een studio in De Pijp) lijkt hij zowaar aerodynamisch. De nieuwe, gestroomlijnde Flying Lady voor op de olympisch lange kap duikt elegant voorover en je kunt haar tegen vandalisme met één druk op de knop weer in de grille laten verzinken.

Heel discreet, heel Rolls

Trouwens, als een onverlaat eraan frummelt, duikt de Flying Lady alsnog automa tisch weg. De deuren? Bij Rolls-Royce heten die ‘coach doors’, wij noemen ze liever portalen. Ze zwaaien tegen de rijrichting open, alsof Jeeves er zelf nog even aan komt trekken. Sluiten doen ze met een knopje. Of bij het instappen met een trap op het rempedaal. Heel discreet, heel Rolls, en hé, zo doen we zelf ook nog niets. Binnenin: een klassiek theater van tropisch hout, chromen trekknoppen en leer in two-tone, uiteraard in kleuren die qua benaming lijken op rocksongs uit de seventies. Neem de kleur Scala Red: het zou zomaar een The Who-opera kunnen zijn. Maar genoeg vintage: achter het stuur spotten we ineens een digitaal scherm. Het is een knipoog naar het heden, maar met de ingetogenheid van een lommerrijk 16de-eeuws landgoed, ergens in West-Surrey.

Mannetjesolifant op Nikes

Zitpositie? Alsof je een kansel op wielen bestuurt. Je denkt laag te zitten, want de coupélijn bedriegt het oog nogal. Ondertussen kijk je direct in het oogwit van de boomers in hun hoge SUV’s.
De Spectre is een rijdende paradox: coupé van buiten, kathedraal van binnen. Ook is deze Rolls sneller dan-ie lijkt. De Spectre is een mannetjesolifant in avondkleding en op Nikes. Met 584 pk en een sprint van 0 naar 100 in 4,5 seconden laat hij menig sportwagen met burn-out achter. Letterlijk en figuurlijk. De actieradius van 530 kilometer klinkt royaal (en is het ook), totdat je beseft dat de gemiddelde Rolls-Royce-klant voor trips boven de 400 kilometer doorgaans een privéjet bestelt. Maar goed, hij kan het en anders bellen we wel even die Gulfstream. Kortom, de Spectre is geen elektrisch voertuig, het is een elektrisch manifest van smaak en weelde. Een gentlemen’s club met een accupakket. En terwijl de wereld zich nog steeds afvraagt hoe elektrisch rijden ook stijlvol kan zijn, hebben ze bij Rolls-Royce het antwoord al fluisterend gegeven. En wij zaten erin. Met een glimlach als een oud-geldpatriciër die net zijn Shell-dividend heeft binnengeharkt. Jottum.

Meer zien van de Rolls-Royce Spectre? Koop ons augustusnummer in de winkel op bestel ’m online.