Verslaggeefster Hannah Swart gaat uit de kleren in de nieuwe Playboy

Verslaggeefster Hannah Swart maakt al ruim een jaar reportages voor ons, waarbij ze de randjes opzoekt. Zo ging ze op tantracursus, maakte ze haar eigen sekstape en schreef ze over haar ervaringen met seks-op-gekke-plekken. Deze maand verkent Hannah nieuw terrein: ze poseert als Playmate!

Eerst even over die seksreportages. Hoe durf je dat?
‘Voor een volle zaal met mensen zou ik het doodeng vinden om het over dit soort onderwerpen te hebben, maar zolang ik veilig achter mijn laptop zit, heb ik er geen probleem mee. Ik ben niet bang om met mijn billen bloot te gaan.’

En nu dus ook letterlijk.
‘Ja. Anderhalf jaar geleden kreeg ik te horen dat ik de ziekte van Huntington heb, een erfelijke hersenziekte. Nu merk ik daar nog niets van, maar op een bepaalde leeftijd ga ik waarschijn­lijk mijn verstand verliezen. Wanneer precies, dat weet ik niet. Het kan rond mijn 50ste zijn, maar ook rond mijn 60ste. Het is niet te genezen. Je hersenen sterven gewoon af. Lijp hè? Door dat nieuws heb ik besloten dat ik voortaan alles ga doen wat ik vet vind. Ik weet niet hoelang ik het allemaal nog bewust meemaak, dus ik ga alles uit het leven halen wat erin zit. Toen fotograaf Denise Valk, een vriendin van mij, zei dat ze een keer een Playmate­shoot met me wilde doen, zag ik dat meteen wel zitten. Fuck it, het is maar naakt. En daar­ naast: wanneer ga ik er ooit nog zo goed uitzien?’

Hoe vond je de shoot?
‘Interessant. Zo’n shoot met een vriendin is heel anders dan wanneer je de fotograaf niet kent en wat meer afstand tot elkaar hebt. Het was nu heel vertrouwd. Aan de ene kant was dat heel fijn, maar ergens vond ik het ook spannender omdát ze een goede vriendin van me is. Ze had me nog niet eerder naakt gezien.’

Wanneer voel jij je het meest sexy?
‘Toch wel wanneer ik met mijn vriend ben. Hij is groot, sterk en knap. Bij hem voel ik me klein, vrouwelijk en sexy. We zijn na twee jaar nog heel verliefd.’

Welke rol speelt seks in je leven?
‘Een vrij grote rol, want ik schrijf er natuurlijk over. Toen ik daarmee begon was ik bang om zo’n ‘erotische schrijf­ster’ te worden, nu omarm ik het. Ik praat makkelijk over seks, ik schrijf er makkelijk over en ik vind het wel fijn om wat dat betreft geen gêne te hebben. Ik ben heel open over wat ik doe en hoe ik dat doe. Misschien ook een beetje om taboes te doorbreken. Juist omdat we hier als vrouwen nooit vrijuit over mochten praten en ik nu de vrijheid heb om dat wel te doen.’

Is je vriend er ook blij mee, dat je schrijft over jullie seksleven?
‘Haha ja, ik laat hem altijd alles voor publicatie lezen en hij vindt het alleen maar mooi. Ik heb het in het verleden ook anders meegemaakt. En ja, dan hou je op een gegeven moment toch op met schrijven over dat soort dingen. Dus ik ben heel blij dat ik bij mijn hui­ dige vriend kan zijn wie ik ben en het werk kan doen dat ik doe. Uiteindelijk is het ook gewoon werk. Mijn vriend moet er weleens om lachen: dan zit ik als een slons aan tafel, de meest gore seksscène te typen. Niets geils aan.’

Ook in ons januarinummer: het wonderlijke succesverhaal van Marcel van Roosmalen, de voorkeuren van Echte Liefde Is Te Koop-zanger Samuel Welten en de sterke punten van Sydney Sweeney. Pièce de résistance in dit nummer is het verhaal van schrijfster Anna Karolina Caban, die terugkijkt op een feestnacht die volledig uit de hand liep (‘hij wil je voor de hele nacht betalen – wil je dat?’).