Rob Kamphues: ‘Ik verwen vrouwen te veel’

Deze maand in de papieren Playboy: een Groot Interview met Rob Kamphues over vrouwen, auto’s en de Verstappens. Hierbij een voorproefje.

Je zei eerder dat je een man van rafelrandjes bent, en noemde jouw vreemdgaan. Is jouw bekendheid daar de oorzaak van? Je kunt aandacht en verleidingen niet weerstaan?
‘Dat is wel 20 jaar geleden hè? Kijk, als meisjes je niet zien staan, dan is dé manier om aandacht te krijgen autocoureur worden of op het toneel staan. Racen heb ik geprobeerd, maar op de kartbaan is het een enorme herrie en daar stond dus ook nooit een meisje aan de kant. Bovendien was ik niet goed genoeg om op te kunnen vallen. Op het toneel had ik meer succes. Dan ontstaat een weelde waar mensen die bekend worden mee worstelen en waarvan ze geen idee hebben hoe daarmee om te gaan. Ja, dat ken ik ook. Eindelijk telde ik mee!’

En je latere huwelijk was niet opgewassen tegen die populaire kop van tv en op het podium?
‘Zeker. Maar er is ook iets anders. Als je vrouwen idealiseert, en dat heb ik heel lang gedaan, dan gaat het een keer mis. Ik maakte vrouwen mooier dan ze waren, ik maakte prinsessen van ze. Ik heb vrouwen te veel verwend. Het punt is, dat je er later achter komt dat je van iemand iets hebt gemaakt wat diegene gewoon niet is. En dan is de vraag: past ze wel bij jou? In het begin hadden we een mooie, spannende relatie maar ergens onderweg verloren we elkaar. Ik nam ook veel meer risico in het leven qua carrière, met al die gevaarlijk projecten die ik deed, wij groeiden uit elkaar. Of beter gezegd: we bleken niet degenen die we dachten dat we waren.’

En toen dacht je: dan ga ik maar vreemd.
‘Nou ik dacht: als ik af en toe vreemd ga kan ik er wel mee leven hoe het gaat thuis, want anders moest ik de jongens in de steek laten. Als ik nou af en toe seks buiten de deur had, dan zou ik het wel redden. Een domme gedachte, want dat gaat niet werken natuurlijk. We pasten gewoon niet bij elkaar. De kinderen zeggen nu: dat jullie ooit een koppel waren! Kristi is de eerste vrouw is die ik zonder een roze bril durf te bekijken. Ik zet haar niet op een voetstuk, zoals ik wel met andere vrouwen deed.’

Je had het ook gewoon uit kunnen maken, of ben je daar niet goed in?
‘Nee, want ik heb verlatingsangst. Ik heb ook met andere vrouwen moeite gehad om de knoop door te hakken. Dan blijf ik veel te lang aan ze vastzitten en ga ik rotzooi trappen, net zo lang tot het fout gaat. Bij Petra was dat vreemdgaan. Ik heb inmiddels wel geleerd dat je ook daarin een grote jongen moet zijn, ik heb een hoop moeten leren wat dat betreft. Je kunt je schamen voor je onvolwassen gedrag, of je nu vreemdgaat of andere domme dingen doet, als je er maar van leert.’

Wat heb je geleerd van je Instagram-escapades?
‘Ja, pfff eh, eerlijk zijn naar jezelf vooral. Dat je een fout mág maken. Ziggo eiste dat ik publiekelijk excuses zou maken nadat ik werd beschuldigd voor van alles en nog wat dat niet waar was.’

Wat was wél waar?
‘Nou, dat ik een dickpic stuurde naar iemand die daar zelf om had gevraagd en die ook pikante foto’s stuurde. Nou, die foto had ik dus per ongeluk op mijn Stories gezet, hahahaha! Ja ik moet er nu om lachen omdat het zo erg is, zó stom was. Ik ben met de billen bloot gegaan, heb mijn excuus aangeboden in een uitzending van de Formule 1. Maar ik heb er niemand me geschaad, het was niets anders dan heel dom.’

Je had wel ontslagen kunnen worden.
‘Ja, dat was best spannend. Ziggo is groot met veel belangen bij verschillende partijen en de wereld is zo woke als de neten, terecht overigens. Dus die hebben gekeken naar het incident met de vraag: hebben we hier te maken met een schoft of niet? Ze namen genoegen met mijn excuses. Dat leverde overigens een aantal columns in kranten op met de tendens: kijk, zo manmoedig hoor je dat te doen. Intussen was ik ook het mikpunt van juicekanalen die een guerrillastrijd voerden. Onder het traditionele nieuws zit een heel vuile bron, de sociale media, een stroming die het echt niet goed bedoelt wat ze doen. Dat zorgt ervoor dat je je echt heel zorgvuldig moet gedragen als Bekende Nederlander, je kan je geen misstap meer veroorloven. Dat is best wel kut eigenlijk.’

Is dat jochie dat door meisjes niet werd gezien niet gewoon steeds bezig om de schade in te halen?
‘Dat is psychologie van de koude grond. Kijk, mijn levensverhaal begint op mijn derde, toen ik heel ziek ben geweest. Sindsdien heb ik het gevoel dat ik alles uit het leven moet halen wat erin zit. Ik ben geboren met een hartafwijking, ik ben echt heel erg ziek geweest. Zo erg dat ze tegen mijn moeder zeiden: Wen maar niet te veel aan hem, hij gaat de 5 toch niet halen. Ik heb een zware operatie ondergaan en omdat mijn hart enorm moest pompen om mij in leven te houden heb ik een sporthart en een levenslust die maar niet ophield. Als ik mezelf ook terugzie op tv van 20 jaar terug denk ik weleens: man, doe eens rustig. Ik ben heel beschermd opgevoed door de ziekte, en ik liep daar tegenaan toen ik een jaar of 25 was. Ik kwam erachter dat ik eigenlijk niet durfde wat ik zou willen. Ik had een enorme drang om risico’s te nemen en aan de andere kant was er de enorme angst voor alles. Ik heb mijn angsten doorbroken door niet meer naar ze te luisteren. Hoogtevrees hebben en de Mont Blanc willen beklimmen. Ik ben gekomen tot de Tacul op 4300 meter. Willen autoracen en bang zijn voor snelheid. Met 80 km p/u met een brommer over een kruispunt scheuren zonder te kijken of er wat aankwam. Ik leerde mezelf aan dat als ik aangereden werd, ik een koprol over de motorkap moest maken, zodat ik niet ónder een auto kwam.’