Ginny had sex op haar verjaardag: 'Van dat leeftijdsverschil hebben we niks gevoeld'

Ik begreep nooit echt waarom mensen zeggen dat ze zich jonger voelen dan ze zijn. Gedraag je gewoon naar je eigen leeftijd, denk ik dan.
Onlangs werd ik 41 en je raadt het al: ik voel me geen vrouw van middelbare leeftijd. Volgens ChatGPT ben ik dat wél. Dichter bij de 50 dan de 30, dat zorgt wel voor een realitycheck.
‘Toen ik nog jong was’ klopt feitelijk en ‘vroeger’ is daadwerkelijk heel lang geleden. Hoe kan het dan dat ik me geen 41 voel?
Misschien zijn het mijn genen. Hoewel er wel wat botox in mijn hoofd zit, heb ik nog geen grove rimpels. In de spiegel staart geen gezicht terug met de kenmerken van een rozijn. Een gezonde levensstijl doet ook wonderen. Ik sta braaf een paar keer per week in de gym aan zware gewichten te hijsen en ik eet relatief gezond.
Daarnaast ga ik met jongere mensen om. Mijn leeftijdsgenoten hebben het over luiers en de BSO, terwijl ik me nog middenin gedoe met scharrels en avonden uit begeef. Bovendien heb ik inmiddels geleerd dat het niet uitmaakt hoe oud je vrienden zijn, zolang je intellectueel gezien nog goede gesprekken met elkaar kunt voeren. Sommige van mijn beste vriendinnen zijn nog geen 30, maar hebben de emotionele volwassenheid van een vrouw van achter in de zestig. De vrienden met kids zijn ook niet dom, maar de diversiteit aan gespreksonderwerpen loopt terug tot een minimum. Bespaar mij dit gebrek.
Wat ook niet vergeten mag worden is de interactie met het andere geslacht, die in de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden met mannen die gemiddeld ietsje jonger waren dan ikzelf.
Daar ben ik niet per definitie op uit. Anderzijds staat het me ook zeker niet tegen!

Terwijl hij mijn ondergoed voorzichtig van me afpelde, bedacht ik me dat ik me ook niet zo oud voel als ik ben

Op mijn 41ste verjaardag was het weer eens zo ver. Nadat mijn vrienden en ik gezellig hadden geborreld bij restaurant Bottleshop, zouden we nog even naar club Doka gaan, even verderop.
Eenmaal daar begaven we ons met een grote groep in een donkere ruimte, alwaar het zicht al niet te best was, laat staan met een paar glazen natuurwijn in m’n mik. Mij was ontgaan dat mijn vrienden een groep Parijzenaren uit het voorgaande restaurant op sleeptouw hadden genomen. Die stonden in Doka opeens voor m’n neus.
Hoe het precies ging is lastig na te vertellen, maar op een zeker moment is er zelfs even gezoend.
Toen mijn blijkbaar nieuw verworven toekomstige bedpartner opmerkte dat hij van mijn verjaardag had gehoord, volgde daarop logischerwijs de vraag hoe oud ik was geworden. Ik keek hem aan met samengeknepen ogen en concludeerde dat het antwoord zich wat ver van zijn eigen gemaakte levensjaren bevond.
Net zoals de Franse president zag hij in een leeftijdsverschil met een ‘oudere’ vrouw geen enkel obstakel. ‘Your body is amazing!’ deelde hij mee toen we na een gezellig gesprek bij mij thuis van de bank naar mijn bed waren verplaatst. Terwijl hij mijn ondergoed voorzichtig van me afpelde, zoals een chef die een dure vis fileert, bedacht ik me dat ik me ook niet zo oud voel als ik ben. Van dat leeftijdsverschil hebben we niks gevoeld. Volgende keer zeg ik gewoon dat ik 27 ben. Oké, 34 dan misschien.