Als ik een nieuw viral topic mag geloven, is het hebben van een vriend momenteel niet meer zo cool. In een relatie zitten duidt op afhankelijkheid en steeds meer meiden willen liever voor zichzelf kunnen zorgen. En ik snap het. Een aantal van mijn goede vriendinnen bespreekt regelmatig hoe ze overwegen om single te blijven, in plaats van zich weer te binden aan een man. Sterker nog: ook het krijgen van kinderen is inmiddels een wens die niet meer zo hoog op hun maatschappelijke agenda prijkt.
Het voelt als een rebelse en terechte tegenbeweging van wat er van een geslaagde vrouw wordt verwacht in de spreekwoordelijke ‘manosphere’. Dat is een verzameling aan-hangers op platformen waar zeer conservatief, masculien en anti-feministisch gedachtegoed wordt geprezen. Deze types willen het liefst dat vrouwen een stapje terug doen in hun carrière, zich laten neuken wanneer hun man daar behoefte aan heeft, om goedkeuring vragen als ze de deur uit willen en zo veel mogelijk thuis blijven. Kunnen ze broden bakken en kokkerellen from scratch.
Ikzelf heb me al een tijdje in een ander kader gemanoeuvreerd. Ik ben single en hoef helemaal geen kinderen meer. Dat klinkt voor de conservatieve man niet als een catch. Er moet wat mis met me zijn als ik nog steeds geen vriend heb en een vrouw zonder kinderwens klinkt egoïstisch en losbandig. Een brood bak ik niet, maar koop ik bij de bakker.
Dat mijn vriendinnen ontvankelijker zijn voor mijn lifestyle dan een leven achter het aanrecht is wat mij betreft niet zo gek. Als ik er zin in heb, heb ik in ieder internationaal stadje een ander schatje, zoals de Playboy-lezer inmiddels wel weet, en het feit dat ik niet hoef te baren om gelukkig te zijn geeft mij de vrijheid om te gaan en te staan waar en wanneer ik wil. Hoe leuk is het als je zelf kunt bepalen hoe je leven eruitziet?
Een vrij conservatieve vriend uit New York vertelde mij eens dat zijn toekomstige vriendin hem iedere ochtend oraal zou moeten bevredigen en het was haar taak om na het koken ook de afwas te doen. Mij vind je niet zo snel op m’n knieën en als ik al heb gekookt ga ik zeer zeker niet ook nog de vaat staan schrobben, maar ieder z’n ding. Er zijn genoeg vrouwen die dit leven wel voor zich zien. Ook die komen voorbij op sociale media, vaak met een gigantisch gezin. Er wordt in ieder geval genoeg geneukt in de conservatieve hoek, als ik het aantal koppen tel dat in die families wordt geboren.
Dat hun vader hun moeder te pas en te onpas volblaft, is wel gezellig voor die kleintjes. Hebben ze altijd een broertje of zusje om mee te spelen.
Ik denk dat ik met vriendinnen ga wonen. Mannen mogen alleen langskomen als we eens lekker willen worden genomen
Het is een interessante tendens dat vrouwen decennialang hebben gestreden voor meer vrijheid en gelijkheid, om er vervolgens een halve eeuw later de brui aan te geven. Al is het leven als vogelvrije single ook heus wel zwaar. Mijn torenhoge huurlasten draag ik alleen, en sex heb ik slechts incidenteel. Maar dus wel alleen als ik daar echt behoefte aan heb. Mijn vriendinnen en ik zijn gelukkig geen kandidaten voor de heren in de manosphere en mocht een vrouw zich daar wel toe getrokken voelen, dan is dat haar eigen keuze. Uiteindelijk draait het daar ook om. Vrijheid om zelf te beslissen hoe je leeft. Mijn vriendinnen en ik moeten misschien maar een commune beginnen. Dan kunnen we elkaar financieel ondersteunen als het moet, en mannen mogen alleen langskomen voor het avondeten wanneer wij zin hebben om ook even lekker flink te worden genomen. Van hen wordt verder niets verwacht dan weer wegwezen. De afwas doen we na afloop zelf wel gewoon.