Interviews

Onze man in Spanje Edwin Winkels: ‘Ik ervaar hier veel minder stress’

Edwin Winkels verliet op 25-jarige leeftijd huis en haard en emigreerde vrij ondoordacht naar Spanje, de liefde achterna. 38 jaar later woont hij er nog steeds.

Thomas Braun
3 minuten
Edwin Winkels

Edwin Winkels hoeft alleen maar linksaf zijn poort uit te lopen, vijftig meter door een laan met Tipuana-bomen te sjokken en dan linksaf te slaan en hij staat oog in oog met de Middellandse Zee. De kustplaats Sitges, op een halfuur rijden van Barcelona en in tegenstelling tot badplaatsen als Lloret en Salou niet het Sodom en Gomorra van coma-zuipende jeugd, maar vooral het mekka voor de cava drinkende homoreiziger, telt talloze paleizen van zo’n 10 miljoen euro elk. We hebben dus te maken met een steenrijke correspondent? Winkels lacht, terwijl hij ons voorgaat naar het terras van het chique hotel Playa Golf. ‘Nee, ik ben niet rijk. Mijn huis kostte iets meer dan twee ton, en het is dertig jaar later echt geen miljoenenvilla geworden. Aan de andere kant vóel ik me hier natuurlijk wel héél rijk.’ Dan wijst hij naar een appartement achter het hotel, met z’n vijf verdiepingen. ‘Daar woonde Louis van Gaal, totdat dit hotel voor zijn deur werd gebouwd. Vond ie niet leuk.’

Meneer leeft als God in Spanje? Is alles hier ook echt beter en leuker dan in Nederland?
‘Niet iedereen vindt het hier leuker en niet iedereen kan wennen aan het leven hier. Maar ik zit hier al 38 jaar en ik wil nooit meer permanent naar Nederland. Op de eerste plaats is het weer hier fijner, ik hou ook helemaal niet van seizoenen. Je hebt mensen die altijd roepen: ik hou zo van de seizoenen! Rot op met je seizoenen, met je gore herfst en gure winters. En ik ervaar hier ook veel minder stress, het is hier minder druk. Ja, Barcelona is druk, maar het leven is hier over het algemeen veel minder een ratrace.’

Hier mag je te laat komen?
‘Hier móet je te laat komen. Ik ben nog nooit een Spanjaard tegengekomen die op tijd was voor een afspraak. Vroeger was het heel erg mañana, inmiddels is de Spanjaard wel wat moderner geworden. Wat je hier nog wel ziet, is dat je gewoon dezelfde dag of volgende morgen met iemand kunt afspreken. In Nederland moet je tegenwoordig weken van tevoren afspreken want de agenda’s zitten vol. Nederlanders maken zelfs belafspraken, nou dat heb ik hier nog nooit gedaan. Ik krijg soms ook verzoeken vanuit Nederland of ik op 6 augustus of 12 september kan. Joh, ik weet niet eens wat ik volgende week ga doen. Vaak zeg ik dan ook: als je over een paar maanden nog geïnteresseerd bent, dan hebben we het er tegen die tijd nog wel over.’

Hoe ben je in Spanje verzeild geraakt?
‘Ik werd verliefd op een Spaans meisje tijdens een vakantie toen ik 17 was. We gingen in Nederland samenwonen, in de jaren 80, toen er twee keer achter elkaar een Elfstedentocht werd gehouden. Zij vond het veel te koud en wilde terug naar het zonnige Spanje. Ik werkte bij de krant, bij Het Vrije Volk, heb mijn ontslag ingediend en ben haar achterna gereisd. Dat was in 1988. Overigens vond ze het niet alleen te koud, maar ze voelde zich ook niet prettig behandeld bij ons. Ze sprak met een accent, was zeer mediterraan qua uiterlijk, ze voelde zich helemaal niet zo welkom. Ik ben een keer geïnterviewd door het Nieuwsblad van het Noorden voor een serie met journalisten in het buitenland en ik heb toen letterlijk gezegd: Nederland is een pokkenland voor buitenlanders. Ook al zeggen we dat we zo tolerant zijn.’

Zo was het in 1988 al?
‘Ja, en als je ziet hoe veel harder en intolerant Nederland sindsdien is geworden… Dat merkte ik nadat ik nog maar een paar jaar weg was al. Er hangt meer dreiging, agressie in de lucht. Of je nou in de trein zit, op straat loopt, of je neemt deel aan het verkeer: het is in Nederland echt anders dan hier. Spanjaarden zijn druktemakers, maar winden zich minder snel op. Tuurlijk zijn hier ook ruzies, maar een programma als De Rijdende Rechter kan ik me hier écht niet voorstellen. Hier is ook meer respect voor oudere mensen, en de ouderen genieten meer van het leven. Kijk dat stel daar zitten, die zitten nu aan de koffie maar gaan over een uur over op de cognac of de anís.’

Hoe is de politiek hier? Ook een en al polarisatie?
‘Oh, die is hier vreselijk. LEES VERDER IN DE PLAYBOY VAN DEZE MAAND.

Het Groot Interview met Edwin Winkels staat in ons meinummer, dat nu in de winkel ligt en ook online te bestellen is.