Yes! Eindelijk kan ik weer richting het zuiden vertrekken. Niet alleen vanwege mijn eigen interesses – ja, ik hou van een Italiaan op z’n tijd (heel cliché, ik weet het) – maar vooral omdat ook het eten daar veel spannender is. Sinds mijn vaste rubriek bij het culinaire toptijdschrift heb ik al heel wat verhalen, gerechten en ideeën moeten opkrikken om nog een beetje jeu in de zaak te krijgen, maar in Italië hoef je niks op te krikken. Daar komen de lekkere hapjes (en mannen) zonder al te veel moeite vanzelf naar je toe.
Je begrijpt dat ik dus stond te springen toen mijn Italiaans-Nederlandse vriendin Ava me uitnodigde voor een weekendje Puglia. Haar broer en neef (met wie ik het allebei wel eens gedaan heb, maar dat terzijde) openen een klein hotel met restaurant, en ze weet dat mijn stukjes een bepaald type aanspreken. Het type verwende, reislustige millennials met een jubelton op de bankrekening. Also known as de perfecte doelgroep om een nieuwe hotspot aan te smeren. Maar, daar moet natuurlijk wel iets tegenover staan. Gelukkig weet Ava precies waar ik van houd. Pasta, wijn en mannen…
‘Ragazze! Come state?’
Twee knappe jongens zwaaien vanaf hun tafeltje vol Aperol Spritz. Ze zitten op het terras van een schilderachtige taverna op het dorpsplein.
Ava en ik hebben de hele dag in de zon gelegen, ons in het publieke wc-hokje omgekleed en flink opgemaakt. Daarna smeerde we ons in met gebronsde glitterolie. Ik draag torenhoge hakken en een zomerjurkje waarvan de bandjes voortdurend afzakken. Ava heeft een spijkerbroekje aan, haar borsten puilen uit haar bikinitopje.
Ik scan de jongens snel (knap, baardje, piercing, bruin haar, blond haar, krullen, biceps, triceps, sixpack) en maak aanstalten om door te lopen (beetje hard to get mag wel), maar Ava trekt aan mijn mouw.
‘Zagen we hen niet vanmiddag? Vlakbij het vliegveld?’ tettert ze opgewonden in mijn oor.
Ik heb op het vliegveld niet om me heen gekeken, ik nam in de rij in Nederlands al een slaappil en sliep volgens mij nog toen we in Italië in de taxi gingen zitten.
De lucht is rood met oranje en de smalle geplaveide straatjes glinsteren. Ik hoor overal mensen lachen, het water dat over het strand rolt, er klinkt muziek uit nabijgelegen restaurants.
‘Kom,’ Ava trekt aan mijn mouw. ‘We zijn te jong en te mooi om hier niet op in te gaan.’
Slokken & hijsen
We nemen plaats aan een tafeltje ernaast en natuurlijk schuiven Luca en Emilio hun tafeltje na nog geen vijf minuten later aan dat van ons. Ze werken ergens aan de haven hebben morgen vrij vanwege een feestdag. Zodoende zitten ze al flink in de olie. Ik ruik steenoven, knoflook, gebakken tomaten, en het parfum van Luca die zijn stoel iets naar mij toe schuift. Steeds wanneer onze glazen half leeg zijn, bestelt Emilio opnieuw en bij iedere bestelling komen er ook hapjes op tafel. Ik probeer goed op te slaan hoe alles er uit ziet, hoe het ruikt en proeft. Frutti di mare met venusschelpen, linguine pasta met verse kreeft, entrecote met balsamico-glazuur. Luca en ik delen een ossobuco met saffraanrisotto. Hij draagt een strakke witte tanktop en een spijkerbroek met een lichte wassing. Op beide armen veel tatoeages. Hij drinkt sneller dan zijn vrienden en als zijn drankje op is, steekt hij een sigaret aan. Sommige mensen roken met de sigaret tussen hun wijs- en ringvinger. Luca heeft die van hem tussen duim en wijsvinger. Stoerder. Heel de avond beweegt hij op hetzelfde ritme van slokken en hijsen en zijn bruine ogen vinden steeds vaker de mijne.
Hoe meer prosecco ik drink, hoe meer ik fantaseer over hoe Luca visnetten aan wal trekt in de brandende zon. Hoe hij zweet van zijn voorhoofd veegt. Hoe hij met zijn benen over de rand van de boot bungelt. Ik zwiep mijn been over zijn schoot heen en hij legt zijn hand erop. Ondertussen wordt het tussen mijn benen ook steeds warmer en natter. Ik heb zin om in zijn armen te liggen. Ik wil dat hij me optilt. Me in het water gooit. Me afdroogt. Mijn haren wast. Met me over het strand loopt. Met zijn handen onder mijn jurkje gaat. Mijn bikini uittrekt. Me keihard neukt in een van de grotten bij de zee… Als Ava met Emilio gaat roken aan de rand van het terras, realiseer ik dat ik niet eens heb gemerkt dat het donker is geworden. De rode lucht is bijna helemaal zwart. Als ze terugkomt fluistert ze in mijn oor.
‘Ze vragen of we meegaan naar de haven…’
Ik schrik op uit mijn gedachten. ‘Om wat te doen?’
‘Wat denk je?’ Ze gaat een paar keer met haar geëpileerde wenkbrauwen omhoog.
En weer laat ik me door Ava meetrekken… De nacht in.
Spin the bottle
‘Benvenuti,’ zegt Luca overdreven plechtig terwijl hij het deurtje van zijn boot opendoet. Eenmaal binnen zet hij muziek aan via een krakende speaker. Italiaanse liefdesliedjes. Natuurlijk. In de ruime kajuit staan twee leren banken. We schuiven ze tegenover elkaar en maken een klein tafeltje in het midden van een dienblad. We ploffen neer; ik in de armen van Luca, Ava in die van Emilio. Ava drinkt rechtstreeks uit de fles limoncello en geeft ’m daarna door aan mij. De alcohol brandt in mijn keel.
‘Game,’ zegt Emilio ineens. ‘Spin the bottle.’
Ik moet erom lachen. Natúúrlijk gaan we spin the bottle spelen. We zijn dertig, maar gedragen ons alsof we op uitwisseling zijn in 2009.
De lege limoncellofles wordt in het midden gelegd. Emilio draait als eerste. De fles eindigt bij Ava. Ze gilt overdreven en zoent hem vol op de mond. Daarna Ava. Daarna Emilio weer. Dan ik. Mijn flesje komt op Ava. Zij en ik raken elkaar aan zoals we wel vaker gedaan hebben. Met mijn ogen dicht, herken ik haar zachte tong en haar volle lippen. Dan draait Luca. De fles gaat langzaam rond en stopt recht voor mij. Hij schuift dichterbij, over het dienblad heen. Ik ruik opnieuw dat kruidige parfum. Ik begin te zweten en mijn kutje voelt warm. Alles voelt warm.
‘Finally,’ mompelt Ava ergens op de achtergrond. Terwijl ze in de armen van Luca zakt.
Haar vingers
Zijn hand glijdt langs mijn kuit terwijl hij naar voren leunt. Zodra ik terug kus, verandert er iets. Hij duwt me achterover op de bank. Ik verwacht dat hij weer omhoog komt, maar dat doet hij niet. Hij blijft boven op me liggen. Zijn hand gaat onder mijn jurkje. En dan ineens… voel ik Ava’s hand op mijn dij… Ze zit nog steeds tegen Luca aan gedrukt, en ze kust hem, maar haar vingers glijden over mijn been, onder mijn jurkje… precies over mijn clitje… precies zoals ik het lekker vind… Emilio trekt haar bikinitopje los. Gaan zijn handen over haar grote, volle borsten. Ik probeer haar blik te vangen, maar ze heeft haar ogen dicht. Haar nagels trekken over mijn huid. Ik krijg er kippenvel van en kus Luca nog gretiger dan daarvoor. Dan leunt Ava naar voren en kust mij tussen Luca’s zoen door. Kort en speels. Dan trekt ze zich giechelend terug tegen Emilio aan, maar haar hand gaat weer terug onder mijn jurkje, tussen mijn benen. Ze gaat steeds sneller over mijn clitje heen en weer. En dan gaan Luca’s handen ook onder mijn jurkje. Met drie vingers dringt hij mijn kletsnatte kutje binnen. Ik kreun en hijg en zie hoe Ava bij Emilio op schoot gaat zitten. Hoe ze zijn vlezige pik in haar kutje stopt en heen en weer begint te bouncen. Ik duw Luca achterover. Zijn pik staat recht omhoog. Ik steek mijn hand naar Ava uit en ze spuugt erop. Daarna wrijf ik haar spuug over mijn vulva en ga bovenop Luca zitten. Zijn pik vult me helemaal. Ik probeer op hetzelfde tempo als Ava te bewegen en terwijl de jongens elkaar lachend aankijken, zoenen Ava en ik nog urenlang… Geiler en gretiger dan ooit…
Over het hotel en restaurant heb ik amper iets te zeggen, en dus doe ik wat ik in Nederland ook vaak doe: ik zuig iets uit mijn duim.
Al zuig ik natuurlijk veel liever aan iets anders.
Florence van de Haar (1993) is part-time schrijver en full-time lekker wijf. In 2024 maakte ze indruk met haar debuutroman Mooier als ik lach. Later dit jaar verschijnt haar tweede roman. Meer erotische verhalen van Florence lees je hierrrr.