Waarom ik een strak, rood latex pakje heb aangetrokken, terwijl het buiten meer dan dertig raden is, vraag je? Nou, het léék mij een geweldig idee om vanwege de bloedhitte voor een wet look te gaan. Natte haren strak naar achteren, hoge stiletto’s en kleding die aan mijn lijf geplakt lijkt te zitten. Dat dit inmiddels ook het geval is, neem ik maar even voor lief, want ik heb er nog nooit zo lekker uitgezien. De stad is ontiegelijk heet, de lucht trilt boven het asfalt. Het zweet van mijn hals drupt mijn decolleté in. Ik zit op de fiets onderweg naar een private dining experience in een monumentaal pand in de binnenstad. Mijn eindredacteur kreeg de uitnodiging, maar was verhinderd en dus mag ik me vanavond begeven tussen de mensen die ‘hoog in de boom’ zitten en het liefst eten in privéruimtes. Allemaal zogenaamd omdat ze dan meer te weten komen over het eten, de bereidingswijze en de producten. Maar eigenlijk willen ze gewoon ongegeneerd veel drinken, zonder pottenkijkers.
Het pand was vroeger een club, maar niet zo eentje waar wordt gedanst en baco’s worden gedronken. Nee, een nachtclub met alles erop en eraan. Strippalen, rode fluwelen gordijnen, jacuzzi’s. Ik heb er wel van gehoord, ik kom in bést coole kringen, maar ben er nog nooit geweest… Op een goud vierkant plaatje zit een zwarte bel. Ik druk erop. Na een paar seconden doet een extreem knappe vrouw van een jaar of veertig de deur open. Ze draagt een zwarte lange jurk met een enorme open rug en een split tot bijna aan haar billen. Sexy. Ik voel mijn tepels hard worden. Ik spiek naar beneden om te checken of je het door mijn leren topje heen kunt zien. Yep.
De vrouw gaat me voor op een rode wenteltrap. Daarna passeren we een aantal deuren. Ik spiek naar binnen. Gentlemen’s rooms met asbakken, ouderwetse powderrooms en in een van de kamers staat een groot bad op gouden pootjes. Eenmaal in de eetkamer met kookeiland kijk ik mijn ogen uit. Er staan al een stuk of tien mensen in prachtige kleding te borrelen. Maar de ruimte is nog veel indrukwekkender dan wat de mensen aanhebben. Alle muren zijn mintgroen. In de hoeken staan kamerschermen met daarop geschilderde planten en dieren. Aan het reusachtige keukeneiland staan drie koks te snijden, bakken en koken. Het ruikt heerlijk. Op de uitnodiging stond alleen dat het een verrassingsmenu zou zijn, maar als ik een blik de keuken inwerp, gok ik op een Japans-Franse fusion. Een van mijn favorieten. Lucky me.
Is dit normaal?
Ik gris een glas champagne van een dienblad dat op een hoge houten sokkel staat. Ik wil me bij de groep mengen, tot ik zie dat niemand zijn tas of telefoon bij zich heeft. Logisch ook: het is hier chique. Ik houd mijn tasje omhoog en vang de blik van de vrouw in de blote jurk. Ze gebaart richting de gang. Ik trek de eerste de beste deur open en gooi mijn tas op een hemelbed.
De eerste gang bestaat uit een flinterdun plakje rauwe langoustine, een paar druppels yuzu-olie, iets groens dat waarschijnlijk drie uur heeft gekost om te plukken en te rangschikken. De tweede gang is een perfect gebakken stuk zeebaars met een miso-beurre blanc die glanst als lak, afgetopt met ingelegde citroen en een vleug geraspte daikon. Naast me zegt een man in een linnen jasje dat hij ‘de spanning tussen land en zee proeft’. Ik proef opnieuw van mijn champagne.
En dan komt er een man binnen. Hij draagt een driedelig pak. Zijn donkere, halflange haar zit als een perfecte kroon op zijn hoofd. Ik kijk of er nog een lege stoel is en hoop dat hij ergens in mijn buurt zal gaan zitten, maar dan gebeurt het. Hij begint te zingen. Opera. Nessun dorma. De stem van de operazanger snijdt door de ruimte. Is dit normaal bij dit soort etentjes? Niemand kijkt verbaasd, eerder geamuseerd op een gereserveerde manier.
Ik niet. Ik ben geil. Bloedgeil. Ik pak een servet van tafel en begin ermee te wapperen. Hij ziet het. Zijn blik blijft even hangen. Glimlacht hij nou naar me? Of hoort dat bij zijn rol? Wanneer hij klaar is, valt er een fractie stilte. Dan begint iedereen te klappen. Daarna verdwijnt hij weer. Twee gangen en nog twee glazen champagne verder, bedank ik de host en neem me voor een mooi verslag van de avond te schrijven, al heb ik nog best honger en zit ik nog niet helemaal vol.
Betovering
Als ik half op de trap ben, realiseer ik me dat mijn tasje met sleutels en andere spullen nog in de kamer ligt. Ik loop terug door de hal en duw de deur met een zwaai open. Fuck. Daar staat hij. Mét ontbloot bovenlijf. Woont hij hier? Een laatste straal zonlicht valt op zijn brede torso, alsof iemand hem bewust heeft uitgelicht.
‘Sorry,’ stamel ik. ‘Ik heb mijn tasje hier ergens gelegd… ehm…’
Hij glimlacht vriendelijk en kijkt via de spiegel in de hoek van de kamer naar mij, niet direct, maar via de reflectie. Hij wijst met een vinger naar het hemelbed. Ik loop ernaartoe en precies op dat moment loopt hij naar de deur. Ik draai me om. Hij gaat met zijn ogen over mijn latex pak. Met zijn rug duwt hij de deur dicht. Zonder zijn blik van mij af te wenden draait hij de deur op slot. Met zijn hand gebaart hij opnieuw. Dit keer laat hij zijn vlakke hand langzaam naar beneden gaan. Ik voel aan alles dat ik moet gaan zitten. Alsof ik ben betoverd. Alsof zijn handen en ogen een directe uitwerking op mijn lichaam hebben. Heel langzaam ga ik op het hemelbed zitten. Zijn lichaam beweegt op en neer van zijn zware ademhaling. Hij doet een paar stappen dichterbij. Ik weet niet wat ik moet denken of voelen of vinden. Hij heft nog een keer zijn hand op en terwijl hij naar me toe loopt voelt het alsof hij me naar beneden duwt zonder me aan te raken. Hij knielt voor me neer. Met zijn grote, warme handen gaat hij over het latex van mijn broek. Zachtjes doet hij mijn hakken uit. Hij zet ze netjes naast elkaar neer.
Lekker kinky
Ik begin te hijgen. Van de hitte, de champagne, de spanning. Mijn clit klopt hard tegen mijn slipje aan. Ik wil hem in me voelen, maar nog liever wil ik dat hij alles bepaalt… Hij gaat met zijn handen naar de rand van mijn broek. Ik word natter en natter. Hij heeft nog steeds geen woord gezegd. Wat gaat deze man met me doen? Maakt het me iets uit? Met zijn handen gaat hij onder mijn billen en duwt ze omhoog. Hij stroopt de plakkerige broek van mijn benen en trekt op precies dezelfde manier ook mijn slipje uit. Het is een van de kleinste strings die ik heb. Met zijn hoofd verdwijnt hij tussen mijn benen. Zijn tong gaat bij me naar binnen. Hij likt over mijn schaamlippen. Omhoog en naar beneden. Hard en zacht.
‘Aaaahhhh…’ Ik leun nog dieper naar achter. ‘Jaaa…’
Ik duw mijn heupen omhoog, verder in zijn gezicht. Met zijn volle lippen kust hij mijn clitje. Hij likt mijn dijen. Hij gaat met zijn tong over mijn vulva. Ik kreun en ik kreun. Steeds harder en harder. Zijn hand gaat nog een laatste keer omhoog. Hij propt het slipje in mijn mond… Ik proef mezelf en de smaak windt me alleen maar meer op. Het wordt moeilijker om adem te halen. Wat is hij lekker kinky! Ik sidder ervan. Met zijn brede handen duwt hij op mijn onderbuik. Ik voel de eerste golven aankomen en begin te schokken. Met zijn tong draait hij steeds sneller cirkels om mijn clit heen. En dan kom ik klaar, eindelijk. ‘Jaaaaaa…’
Eenmaal thuis twijfel ik heel even of ik misschien alles gedroomd heb. Maar dan zet ik Nessun dorma op, ruik nog één keer aan mijn slipje en voel een scheut van geile spanning naar mijn kut gaan.
Lang niet gek, dat private dining.
Florence van de Haar (1993) is part-time schrijver en full-time lekker wijf. In 2024 maakte ze indruk met haar debuutroman Mooier als ik lach. Volgend jaar verschijnt haar tweede roman. Meer erotische verhalen van Florence lees je hierrrr.