Don Diablo over muziek, geld, vrouwen en opmerkelijke fans

Don Diablo heeft na 10 jaar zijn tweede album uitgebracht: Future. Hij behoort tot de elf populairste deejays ter wereld, heeft overal uitverkochte zalen, maar erkenning voor zijn muziek krijgt hij nauwelijks in Nederland. ‘En dat is raar.’
@media (max-width: 679px){#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65e1c41f4529e img{#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65e1c41f4529e img{#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65e1c41f4529e img{#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65e1c41f4529e img{#fig-65e1c41f4529e img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}playboy interview don diablo

1. Jij staat aan de basis van de future house. Kun je uitleggen wat dat precies is?

Eigenlijk is dat vijf jaar geleden begonnen, op het moment dat ik mijn vader verloor. Vlak daarvoor had ik een gesprek met hem. Het werd me opeens duidelijk hoe kostbaar tijd is, hoe bijzonder het is dat je überhaupt een toekomst hebt. Ik dacht: vanaf nu ga ik in de toekomst leven. Mocht ik het niet redden, dan heb ik de toekomst in ieder geval al gezien. Je ziet het terug in m’n socials, in m’n kledinglijn, in m’n radioshow die wordt gecohost door een robot – alles speelt zich af in de toekomst. Maar ik had natuurlijk nooit verwacht dat het een golfbeweging zou worden die de wereld over is gegaan. 

2. Je hebt jezelf al vaker opnieuw uitgevonden. Je was als puber een nerd, compleet met paardenstaart, maffe kleren en licht autistische trekjes, om met je eigen woorden te spreken. Hoe erg was het?

Ik was altijd die jongen die geen vrienden had, die nooit een vriendinnetje kon krijgen, die altijd als laatste werd gekozen tijdens gym. Op mijn vijftiende dacht ik: fuck it, ik hoef die persoon niet te zijn. Ik ging mezelf Don Diablo noemen, waardoor Don Pepijn Schipper uit Coevorden eigenlijk een soort Clark Kent werd, die overdag naar school ging en ’s nachts in zijn laboratorium zat te brouwen op allerlei ideeën om te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit. Dat voel ik nog steeds zo: voordat ik het podium op stap doe ik mijn superhero-outfit aan en word Don Diablo.

3. Hoeveel verdien je?

Ik zweer het op mijn moeder: ik heb geen idee hoeveel er op mijn rekening staat. En ik wil het ook niet weten. Er gaat namelijk zoveel uit, er zijn zoveel kosten. Ik heb nu net bijvoorbeeld een tour gedaan door Amerika. Alle shows waren uitverkocht: 4.000 kaarten hier, 5.000 kaarten daar, en toch hou ik onderaan de streep bijna niets over. Je reist met zeventien man, die moeten allemaal een vliegticket en een hotelkamer hebben, er moet apparatuur gehuurd worden. Daarom zeg ik altijd tegen mijn accountant: ik wil niet weten hoeveel ik verdien, ik wil alleen weten of ik genoeg geld heb om mijn mensen te kunnen betalen. Mijn doel is niet om de rijkste man op de begraafplaats te worden, maar om mooie dingen te maken.

4. Vind je dat je genoeg erkenning krijgt in Nederland?

Ik word niet elke week overladen met prijzen in Nederland. En dat is raar, want ik sta toch in de top 300 van meest beluisterde artiesten wereldwijd op Spotify, wat niet veel Nederlandse artiesten me na kunnen zeggen. Ik weet niet hoe het komt dat ik hier blijkbaar niet zo opval. Volgens mij moet je zes miljoen streams hebben wil je een platina plaat krijgen. Ik heb op sommige platen vijftig miljoen streams, alleen hebben die streams niet allemaal plaatsgevonden in Nederland, waardoor ik hier geen gouden of platina plaat haal. Daardoor krijg je ook net niet die Popprijs, net niet die Edison, net niet de erkenning die andere artiesten hier wel krijgen. Maar ik ben voorbij het punt dat ik me daar druk om kan maken. Erkenning komt natuurlijk in vele vormen. Ik heb dan misschien geen volle prijzenkast, maar ik kan wel naar wereldsteden als Los Angeles en New York en daar grote concerten uitverkopen op mijn eigen naam.

5. Wat is het vreemdste verzoek dat je ooit van een vrouw hebt gehad?

Een vrouw vroeg eens aan mij of ik vlak bij haar vagina een handtekening wilde zetten. Die liet ze dan tatoeëren. Later kwam ze weer eens bij een show, nu met haar vriend. Ik vroeg aan hem: ‘Niet om het een of ander, maar vind je die tattoo daar niet raar?’ Hij antwoordde: ‘Nee, ik ben ook een groot fan, dus het is een eer om naar je handtekening te kijken als ik in mijn vriendin klaarkom.’ dat was een vrij eigenaardig voorval.

6.Martin Garrix is nu al twee jaar op rij gekroond tot beste deejay ter wereld. Terecht of niet?

Lees het hele artikel in de Playboy die nu in de winkel ligt of op Blendle!

Laatste nieuws